عملکرد ویروسها

یروس هایی که فایل ها را مورد هجوم قرار می دهند

همانگونه که ذکر شد، این گونه از ویروس ها خود را به فایل های اجرایی دیگر چسبانده و به این طریق قابلیت انتشار و اجرا می یابند. برای آلوده کردن یک فایل از روش های متعددی می توان استفاده کرد که عبارتند از: ۱. در روش اول ویروس به واقع بر روی فایل اثر نمی گذارد بلکه کاری می کند که سیستم عامل به جای اجرای فایل موردنظر، ویروس را اجرا کند. برای رسیدن به این مقصود، روش های مختلفی وجود دارد، یکی از روش ها آن است که ویروس نام خود را با یک فایل سیستمی عوض می کند و به این ترتیب هنگامی که سیستم عامل می خواهد آن فایل را اجرا کند، به اجرای فایل ویروسی می پردازد.

۲. روش دیگر آن است که فایل ویروسی نام فایل اجرایی را که می خواهد مورد هجوم قرار دهد و معمولاً دارای پسوند exe است، به خود می گیرد. البته با این تفاوت که این بار فایل جدید را با پسوند com ایجاد می کند و آن را در همان آدرسی قرار می دهد که فایل موردنظر قرار دارد؛ بدین ترتیب در یک مسیر دو فایل با یک نام، یکی با پسوند exe و دیگری با پسوند com وحود دارد. در سیستم عامل DOS فایل اجرایی با پسوند com بر هر فایل اجرایی دیگر تقدم دارد و لذا هنگامی که به سراغ فایل موردنظر می رود تا آن را اجرا کند، فایل com را یافته و چون این فایل ویروسی است، اجرای آن سیستم را آلوده می کند.

۳. روش دیگر آن است که ویروس مستقیماً به فایل موردنظر می چسبد؛ به این معنا که وقتی سیستم درخواست اجرای فایلی را می کند مکانی که باید فایل موردنظر را در حافظه نشان دهد، در واقع به خانه ای از حافظه اشاره می کند که حاوی فایل ویروسی است و یا حتی احتمال دارد تمامی فایل های موجود در یک پوشه خاص، به آدرس فایل ویروسی اشاره کنند.

۴. نوع دیگری از ویروس ها به گونه ای عمل می کنند که کدهای اجرایی خود را به جای کدهای اصلی فایل اجرایی موردنظر که درست در ابتدای برنامه قرار دارد، کپی کرده و به این ترتیب فایل اجرایی مذکور را خراب می کنند. هنگامی که شما درخواست اجرای آن برنامه را می کنید دیگر برنامه مطلوب اجرا نمی شود و در واقع به ویروس امکان داده اید که فایل اجرایی دیگری را مورد آسیب قرار دهد. این گونه ویروس ها به راحتی می توانند توسط کاربر و یا نرم افزارهای ضدویروس شناسایی شده و از بین بروند.

۵. ویروس های دیگری هستند که خود را بر روی قسمت های خالی برنامه کپی می کنند. گاهی برخی از برنامه ها دارای فضای خالی هستند که این گونه از ویروس ها با یافتن این فضا وارد آن شده و گاهی نیز پس از ورود به آن، حجم خود را تا حدی افزایش می دهند که کلیه فضای اختصاص داده شده به فایل را اشغال کنند.

۶. نوع دیگری از ویروس ها خود را در بالای یک فایل اجرایی قرار می دهند و در نتیجه هز رمانی که درخواست اجرای فایل موردنظر را کنید، در ابتدا کد مربوط به ویروس اجرا می شود.

۷. نهایت اینکه ویروس دیگری وجود دارد که برای اتصال خود به برنامه موردنظر از یک دستور پرش استفاده می کند؛ بدین صورت که قسمت ابتدای فایل را به انتهای فایل آن منتقل کرده و در ابتدای آن یک دستور پرش قرار می دهد، همچنین خود ویروس نیز در قسمت انتهایی فایل قرار می دهد، همچنین خود ویروس نیز در قسمت انتهایی فایل قرار می گیرد. بدین ترتیب هنگامی که درخواست اجرای فایل موردنظر را می کنید، دستور پرش به ویروس اشاره می کند و در نتیجه ابتدا ویروس اجرا می شود سپس قسمت ابتدایی برنامه به محل اصلی خود، منتقل شده و به این ترتیب برنامه اصلی نیز اجرا می شود.

موارد گفته شده در بالا از روش هایی بود که معمولاً ویروس ها برای اتصال خود به فایل ها مورد استفاده قرار می دهند.

• ویروس های سکتور راه اندازی

این گونه ویروس ها سکتور راه انداز سیستم System Boot Sector (SBS) و سکتور راه انداز اصلی Master Boot Sector (MBS) را مورد هجوم قرار می دهند. MBS یا سکتور راه انداز اصلی که فرایند راه اندازی سیستم از روی آن انجام می شود، بر روی تمامی هارددیسک وجود داشته و حاوی اطلاعاتی در خصوص جدول پارتیشن هارد (اطلاعاتی در خصوص چگونگی تقسیم بندی منطقی یک دیسک فیزیکی) است. همچنین برنامه کوچکی در آن قرار داده شده که می تواند به تفسیر جدول پارتیشن پرداخته و محل قرارگیری SBS را تعیین کند. به طور کلی MBS مستقل از نوع سیستم عامل عمل می کند و وظیفه SBS نیز آن است که سیستم عامل را یافته و آن را اجرا کند. هنگامی که یک دیسکت را فرمت می کنیم، SBS بر روی آن ایجاد می شود. ویروس های سکتور راه اندازی، SBS را برای مخفی شدن انتخاب می کنند و لذا هر دیسکت فرمت شده ای می تواند چنین ویروس هایی را در خود جای دهد. این دیسکت می تواند فایل ها یا پوشه های مطلوب ما را در خود جای دهد و یا آنکه به عنوان دیسکت راه اندازی سیستم مورد استفاده قرار گیرد. (برای ساخت یک دیسکت راه اندازی لازم است که آن را با سوئیچ /s فرمت کنید). حال فرض کنید دیسکتی را که برای راه اندازی سیستم به کار می گیریم آلوده به ویروس سکتور راه اندازی باشد؛ بنابراین به هنگام راه اندازی، SBS سیستماز روی آن خوانده می شود و در نتیجه ویروس وارد سیستم می شود. این ویروس ابتدا درون حافظه جای گیری می کند و سپس نواحی سیستمی هارددیسک را مورد هجوم قرار می دهد و از آن پس سعی می کند هر دیسک قابل نوشتنی را که در دسترسش قرار گیرد، آلوده کند. با توجه به روشی که این گونه ویروس ها برای تخریب انتخاب می کنند و با توجه به اهمیتی که روزگاری دیسکت ها در انتقال اطلاعات و راه اندازی سیستم ها داشتند، متوجه می شوید که این ویروس ها تا چه حد خطرناکند